www.napiprojekt.pl - nowa jakość napisów. Napisy zostały specjalnie dopasowane do Twojej wersji filmu.
Fotograficzna mozaika. 100,000 pojedynczych obrazów tworzących całość.
To prawie tak piękne jak ty.
Jesteś słodki.
Jesteś także bardzo podstępny, Frankie.
Kiedy powiedziałeś, że idziemy na wystawę,
założyłam, że będzie ona w galerii... a nie w czyjejś antresoli.
To jest wystawa sztuki, Stello, nie laboratorium kryminalne.
Naukowe przepisy tu nie obowiązują. Dobra.
To jest... nie do końca prawda.
Algorytm, który pozwolił złożyć mi tą mozaikę jest matematyczny.
Używam lewej półkuli. Nie jestem typowym artystą.
To twoje dzieło. Gratuluje.
Autentyki Jamesa Golden'a. Dzięki uprzejmości Carlo Franchetti'ego...
...wasz gospodarz i mój dobroczyńca, Carlo Franchetti.
Nie planowałam pracować dzisiejszej nocy. Byłem tam.
Twój sprzęt jest w drodze. I... Rzeczy do przebrania.
Rana jest bolesna, ale będzie żył. Zabieram się do pracy. Lekarz w szpitalu usunie strzałę.
Detektywi zapakują ją i opiszą dla nas. Nie widzę innych strzał.
Zabójca musiał mieć szczęście przy pierwszym strzale. To nie było szczęście.
Największą przewagą snajpera jest element zaskoczenia.
A umiejętnością jest cierpliwość.
Czekał na zabójczy strzał. I wtedy go oddał.
CSI NY Season 02 Episode 14 -=Tłumaczenie: Damsz =-
Rozmawiałem z połową gości. Moi chłopcy sprawdzają resztę.
Imprezy Carla są regularnymi wydarzeniami. Nasza ofiara nazywa się Mirabella.
Myślę, że to była jej pierwsza impreza, bo nikt jej nie zna.
Anonimowość Mirabelli nie wyklucza jej jako celu.
Także nie robi tego popularność Carla. Pytanie brzmi,
które było zaplanowaną ofiarą? Zajmę się tym.
Carlo jest w drodze na chirurgię, - a kiedy wyjdzie, ja będę czekał. - Dobra.
Strzała przebiła przestrzeń międzyżebrową pomiędzy piątym a szóstym żebrem,
najprawdopodobniej przebijając lewą komorę serca, co spowodowało obfity wewnętrzny krwotok.
I zostawiając nas z kijkiem od trajektorii lotu.
Zabójca był na dachu.
Łuk nie jest czymś co możesz schować pod płaszczem. Zabójca musiał się go pozbyć.
Zajmę się tym.
Hej. Wygląda, że masz odpowiedni strój do tego interesu. Masz rację.
Ubierz gogle.
Trochę się zakurzy. Dobra, odpalaj.
Okazja aby pokochać tę robotę.
Wszystko o co pytam to kiedy zdejmiecie taśmę. Kiedy zdejmiemy taśmę?
Ta taśma oddziela miejsce zbrodni. Kiedy to już nie będzie miejsce zbrodni, to zdejmiemy taśmę.
Muszę dostać się do pracy. A to jest mój sklep.
Nie wydajesz się być przygnębiony tym, że człowiek właśnie został zabity tuż przed drzwiami twojego sklepu.
Może oni teraz będą się trzymać z dala od mojej ulicy przez parę tygodni. Kim są oni?
Co goście od naklejania plakatów. Nazywają siebie publicystami,
albo grupą promotorów. Dla mnie są niczym więcej niż wrzodem na tyłku.
Trochę współczucia dla zmarłego, panie... Runyon.
Damon Runyon. A co z odrobiną współczucia dla drobnego biznesmana?
Spędzam każdy pieprzony poranek zdrapując te plakaty z moich okien...
Panie Runyon, proszę iść na filiżankę kawy.
Dam znać kiedy będzie pan mógł wrócić do sklepu.
Gideon Epp. Promotor muzyczny.
To nie jest tak olśniewające jakbym mogła sobie wyobrazić.
Gdzie jest limuzyna i dziewczyny w obcisłych koszulkach?
Uwierz mi, nie jest tak jak się wydaje.
Wiesz o tym więcej niż przeciętny CSI. Zajmowałem się tym przez jakiś czas.
Wystarczająco aby poczuć smak tego świata. I to mi wystarczyło.
Co to do licha jest, klej? Ktoś naprawdę chciał przykleić to panu Epp.
Można powiedzieć, że był oddany. Teraz jest po prostu martwy.
A ja mam tutaj krew. Więc musiał się bronić.
Niektóre z tych plakatów są podarte. Myślisz, że to jakaś wojna dotycząca praw do plakatowania?
To nie byłby pierwszy raz.
Wygląda jakby ktoś po nim przeszedł, wdepnął w klej,
zostawił odcisk buta. Wygląda jakby kierował się w stroną tego klubu.
W porządku... więc... ...na razie.
Spotkamy się w laboratorium.
Stop, stop, stop. Wiesz co, weź 5 minut przerwy,
ale nie ruszaj się z miejsca. Przepraszam, kim jesteś?
Ponieważ jestem całkiem pewien, że nie powinieneś tu być. Spokojnie, w porządku?
Drzwi były otwarte. Ty tu rządzisz?
Gus Drood. To mój zespół,
The Rough Sects. To jest nazwa zespołu? Chwytliwa co nie?
Szefostwo A&R skończyło przy zakręconych, seksownych kawałkach. Śpiewają im wieczorem.
- No proszę. Będziesz miał coś przeciw jeśli spojrzę na twój prawy but?
Możemy to zrobić szybko? Ponieważ te lenie mając więcej niż 5 minut przerwy zaczynają zapominać piosenki.
Miałeś okazję dziś rano widzieć gościa leżącego w rynsztoku?
Masz pojęcie ilu widuję gości leżących w rynsztokach? Daj spokój, to jest Greenwich Village.
Ludzie z całej ameryki przyjeżdżają tu spać.
Gość z klejem na twarzy...
takim samym jak ten na bucie. Nie wspominając, że był martwy.
On był martwy? Tak, był martwy.
Jasna cholera. Słuchaj, widziałem go.
Ja tylko... Doszedłem do wniosku, że odsypia ciężką noc.
Hej frajerzy, planujecie próbę? A może myślicie o poprawieniu piosenek, które gracie wieczorem.
Pozwól, że ja ci coś powiem. Musimy pogadać. Jazda.
Raz, dwa...
trzy.
Trzymaj. Dzięki, Sid.
Wy w sprawie promotora? No pewnie.
On chyba nie uważa, że to jest śmieszne. Dogadza ci.
Nie znasz go tak jak ja.
Otarcia na gardle ofiary wskazują, w którym miejscu śmiertelny cios zmiażdżył krtań.
Utonął we własnej krwi? Co z tymi śladami?
Bolesne otarcia. Śmiertelny cios uderzył dokładnie w gardło.
Znalazłem także rozprysk krwi na ubraniu ofiary, ale brak ran na ciele.
Mógł to wykrztusić? Była rozmazana na wierzchu jego kurtki,
więc to najprawdopodobniej krew kogoś innego. Próbka poszła do badania DNA.
Co to za proszek na jego oczach? Pobiorę dla ciebie próbkę.
Coś utkwiło w jego gardle.
Kula? Więc zabójca rozwalił mu gardło,
a następnie posłał kulkę w usta ?
Kto chciałby przesłać taką wiadomość?
Mac, to jest niesamowity łuk.
Stop dwóch pierwiastków, zegarmistrzowska precyzja,
zero odrzutu, brak wibracji.
Strzała także nie jest kiepska.
Maksymalna prędkość to 328 stóp na sekundę, grot z trzema ostrzami,
węglowy drzewiec, spiralne pokrycie.
Podczas lotu, ta strzała obracała się jak wiertło.
Dwa ciała i bambusowa ściana nie były wyzwaniem.
Nie ma bazy danych na temat łuków i strzał. Internet czyni je łatwymi do nabycia.
Jak poznamy tożsamość strzelca? Dwa częściowe odciski na wolnej przestrzeni
tej części strzały, która nie przeszła przez żadne ciało.
Pierwszy odcisk należy do Carlo.
A co z drugim? Nieznany.
Może należy do naszego zabójcy. Pozostawił go kiedy ładował?
Cóż, to wszystkie ślady. Oprócz tego.
Krew na piórach. Od jednej z naszych ofiar?
Nie. Ale tu jest haczyk.
Raport DNA. Brak rezultatu.
Pochodzi od jaguara. Nasz morderca jest myśliwym...
a jego zdobyczą jest człowiek.
"Spałem z wieloma kobietami niektóre dzikie, niektóre szalone, czasem to i to."
Przepraszam? - Słowa Carlo, nie moje.
Powinnaś wpaść do szpitala aby poznać tego faceta. Jest świetny.
Nazywa siebie nowym, amerykańskim playboyem.
Żyje, pije i oddycha kobietami. - Ponownie jego słowa.
Mam na myśli, że zazdrosnych ex, które odeszły, jest wiele.
Wygląda, że Carlo stał się naszym głównym celem. Po pięciu minutach rozmowy,
chciałem go zabić. O co chodzi? Uh... na początek,
przyszedł raport z autopsji Mirabelli,
i rezultat wyczesania jej włosów łonowych. Dwa obce włosy łonowe.
No, teraz mamy zabawę. Kim byli goście?
Pierwsza próbka należy do Carlo. - Druga jest żeńska. - W porządku.
Tylko Carlo i Mirabella byli na balkonie, więc myślisz, że włos pochodzi od jednej z jego byłych dziewczyn.
Dlatego grzebiesz w jego małym notesiku.
Ten spis kobiet to powód dla którego żył.
Ułożone alfabetycznie, według imion. Zapomnij o "graczu".
To bardziej "myśliwy". Spójrz.
Mamy Amandę, 21 lat; Aubrey, 19 lat;
Alexis, 26 lat; i dane z obserwacji.
To tylko jedna ze stron na "A", długa droga do "Z".
Carlo dbał o szczegóły, prawda? Flack.
Komentuję, ale nie toleruję. Włosy łonowe to nie skamieliny.
Nie latają dookoła wieczność. Co czyni plan dnia Carla bardzo interesującym.
Sienna. Przed wczorajszą imprezą,
Carlo zarezerwował dla niej 3 godziny. "Sheep's Meadow...
Central Park... 'ona może mnie zabić,
ale jest tego warta!'" O tak.
Wątpię, że Mirabella czuła to samo.
Sienna? Przepraszam.
- Powtórne co? - Transfer. Od ciebie na Carlo, a później na Mirabellę.
Więc dlatego, że mój włos jest na martwej dziewczynie, to znaczy, że ją zabiłam?
Nie mam pojęcia kim jest Mirabella. A jeszcze wczoraj,
nawet nie wiedziałam, że Carlo istnieje. -Naprawdę?
On z pewnością wiedział o tobie. Spójrzmy. Imię: Sienna.
Plan: Obiad, południe do 1:00. Pracuje poza domem.
Ma racje. Pracuję w pobliżu parku. Biegam w czasie przerwy na obiad.
Trenuję do przyszłorocznego maratonu. Wczoraj się pokazał,
Wątpił w czas w jaki pokonuje milę, więc ścigaliśmy się.
- Dokopałam mu. - Ale Carlo także był zwycięzcą.
- Prawda? - Nazwała bym to remisem.
Zabawiliśmy się. Bez zobowiązań.
Może tak to się zaczęło. Ale kiedy było po wszystkim,
już kilka godzin później był z Mirabellą. Może stałaś się zazdrosna.
- Nie byłaś już nikim wyjątkowym. - Nie załapałaś się nawet na przyjęcie.
Może jestem młoda, ale nie głupia. To nie jest kino.
Milionerzy nie zakochują się po uszy w recepcjonistkach.
Wczoraj chodziło tylko o seks.
Zarówno dla niego jak i dla mnie.
Nie skrzywdziłam Carla, jak i nie zabiłam tej dziewczyny.
Przepraszam. Nie możemy uwierzyć ci na słowo.
Ale zobaczymy co powiedzą twoje odciski palców.
Kula z gardła ofiary to nie mogła działać, brak prochu.
Więc teoria o plakatowej wojnie może być prawdziwa.
Sprawdziłam czerwony proszek z twarzy ofiary.
Dziesięcio procentowa kapsaicyna alkalidowa z gazem pędnym.
Gaz łzawiący. Więc był obezwładniony i uderzony w gardło.
Właśnie wraca substancja z tyłu jego kurtki...
- Skrobia warzywna. - Główny składnik kleju do plakatów to skrobia ziemniaczana.
Więc dlaczego miało by to być z tyłu jego kurtki
jeśli był zabity leżąc twarzą do góry?
Może ofiara walczyła z napastnikiem i została przyparta do ściany?
To może znaczyć, że zabójca też może mieć coś na sobie.
- Chodźmy przyjrzeć się plakatom. - Wiesz co?
Sposób w jaki wieszają plakaty
jest taki, że smarują również warstwę kleju na plakacie.
Więc, jeśli Gideon został przyparty do ściany,
to powinien być ślad na tej warstwie kleju.
Zobaczmy co widać pod ALS.
Hej, Danny. Smuga w kleju.
- Kończy się tutaj. - W porządku.
Więc... zobaczmy co jest poniżej.
- Witam. - Spójrz na to. - Dasz rade coś z tego wyciągnąć?
Za bardzo rozmazane.
Zobacz na kolejność w jakiej powieszone były plakaty. 'The Missing Notes' powiesiła ofiara.
- Część zdarto ze ściany. - Tak. - A następnie te zostały powieszone na plakatach naszej ofiary. - Zgadza się.
- "The Weak Alibis". - Tak.
Plakaty Gideona zdarto.
- Pierwszy strzał w plakatowej wojnie. - Odpalony przez kogoś kto powiesił plakaty "The Weak Alibis".
- Chcę cię tu widzieć o 7:00, dobra? - Przepraszam. Patrick Thompson?
Mam pozwolenie na plakatowanie. Nie słuchasz mnie.
- O 7:00. - Poczekaj chwilkę. - Mam pozwolenie na plakatowanie.
- To ważny telefon. - Nie odpowiesz na moje pytania,
będziesz telefonował do prawnika. - Przepraszam.
- Co ci się stało w rękę? - Zraniłem się.
Tym.
- Zawsze nosisz taki nóż do pracy? - Używam go do przycinania plakatów.
Kiedy kończę, jest estetycznie.
- Nie stało się to w czasie kłótni z Gideonem Epp, prawda? - O co mogliśmy się kłócić?
- Być może wdarłeś się na jego teren? - Chłopie!
- Powiesiłem je 20 minut temu. - Nie pilnujesz to przegrywasz.
Chyba trochę nieetycznie kleić na cudzych plakatach?
Myślisz, że są jakieś zasady? Człowieku, to jest biznes muzyczny.
Dla kogo pracujesz? - Dla siebie.
Reprezentuję różnych ludzi. Na razie nic wielkiego,
Ale wkrótce się rozrośnie. I wtedy ktoś będzie wieszał plakaty dla mnie.
- Masz misję do spełnienia, co? - Wiesz co?
- Zrobię co będzie trzeba. - To widać. Potrzebuję próbkę twojego DNA.
- Nie martw się. To nie boli. - Taa.
Kolejna broń, na której się znasz. Nie wiem czy jestem pod wrażeniem, czy się niepokoję.
Wstrzymać ogień! Twoja kolej.
Łuk i strzała są identyczne jak nasze narzędzie zbrodni.
- Mac, nigdy nie strzelałam z czegoś takiego. - Dokładnie.
- Jesteś doskonała aby odnieść się do dowodu. - Którym jest?
Krew jaguara. Przez co sądzę, że zabójca jest myśliwym.
A nasza podejrzana... Sienna...
pracuje cały dzień za biurkiem. Połóż tutaj dłoń.
Trzy palce tutaj. Odciągnij.
Oczywiste, że jeśli, ja potrafię go użyć to także Sienna?
Pokaż co potrafisz.
Pięknie! I łatwo.
- Myślę, że Sienna dałaby radę. - Tak jak ja.
- Mogę jeszcze raz? - Udowodniłaś to.
Wiem.
Znalazłam perłowy guzik. Nie pasuje do rzeczy ofiary.
- Co ty masz? - Pazurek od gitary. Myślę, że basowej.
Jest jakaś różnica pomiędzy nimi?
Basowe struny są grubsze niż zwykłe, więc czasami używa się mocniejszych,
większych pazurków, takich jak ten.
Wygląda, że jest tu jakiś napis. Może nazwa zespołu, albo coś takiego?
- Jest starte. - Zobaczmy czy damy rade go wyciągnąć.
Zobacz czy podziałało.
"Runyon'S". To tam gdzie znaleźliśmy ciało.
Może mamy mordercę tuż przed nosem cały ten czas.
Nie trzeba doświadczenia aby posłużyć się łukiem. Sienna mogła to zrobić.
Ale nie zrobiła. Jej odciski nie pasują do tych, które znaleźliśmy na strzale.
Więc... nie mamy juz podejrzanego.
Teoretycznie mamy ich cały notesik.
- Nie mamy nikogo na kim można się skupić. - Właściwie to mamy.
Zegarek Carla... zniszczony.
- I zakrwawiony. Czy to krew Carla? - Nie.
- Także nie należy do Mirabelli. - To znaczy, że Carlo walczył z kimś, zanim został trafiony strzałą.
Krew na zegarku należy do mężczyzny. Brak dopasowania w bazie, więc poddałem ją próbie na przeciwciała .
- Test wyszedł pozytywnie na szczepionkę przeciwko durowi brzusznemu.
Kraje wysokiego ryzyka przy tej chorobie to Peru,
Chile, Indie i Pakistan.
Do tego wszystkiego dodajmy krew jaguara znalezioną na strzale...
i Peru zaczyna pasować. - Dokładnie. Ale tu jest zagwozdka
szpital także potwierdził, że we krwi Carla wykryto szczepionkę.
Szczepionka działa dwa lata. Kiedy Carlo ostatnio wyjeżdżał?
Około dwóch tygodni temu? Prywatny odrzutowiec ułatwia sprawę.
I również zostawia ślady na papierze. Carlo nie podróżował sam.
Był z Rickiem Smith.
Carlo zatrudnił mnie jako przewodnika. Chciał przygody,
Pokazałem mu Amazonkę. Nie lubił broni palnej,
więc zaopatrzyłem go w łuk i strzały.
A krew na strzale panie Smith, zaprowadziła nas do ciebie.
Zrobione w czasie naszej wyprawy.
- Kim jest ta kobieta? - Moja żona, Cassie.
- Czy Carlo znał się na polowaniu? - Wcale. - Naprawdę?
Jak grom z jasnego nieba, wpada do twojego biura i chce jechać do Amazonii.
- Nieźle nabierał doświadczenia. - Jego kasa, jego wyprawa.
Tak jak powiedziałem, chciał przygody.
Myślę, że chciał czegoś więcej. Gdzie jest teraz twoja żona?
W Kolorado. U rodziny.
- Daliśmy sobie trochę wytchnienia od siebie. - Jeszcze tydzień temu uśmiechaliście się wszyscy w Peru.
A teraz małżeństwo jest skończone? Nie, nie musisz odpowiadać.
- Wiemy dobrze, kto wdarł się miedzy was. - Tak, zdradzała mnie.
Z nim. Jest po wszystkim.
- A dlaczego twoja krew, jest na zniszczonym zegarku Carla? - Kiedy się o tym dowiedziałem,
oczywiście byłem wkurzony. Starłem się z nim,
przyłożyłem mu. Zasłużył na więcej.
Wtedy wróciłeś i chciałeś go zabić. Żona złamała ci serce,
posłałeś mu strzałę. Poetycko.
Jestem myśliwym. Nie przestępcą.
Poza tym łuk i strzała były... były jego.
Po wyprawie zatrzymał je. Ja... nigdy ich nie dotykałem.
Więc nie będziesz miał nic na przeciw, aby to udowodnić.
Już mówiłem to policjantowi. Dziś rano wróciłem z Long Island.
Panie Runyon, znaleźliśmy jeden z twoich pazurków przy zwłokach. Jakieś pomysły jak się tam znalazł?
Rozdaję je za darmo. Reklamuje się.
- Te gitary tutaj są do naprawy? - Zgadza się.
Tym się zajmujemy w sklepie z gitarami Runyon'a, skupujemy, sprzedajemy, i naprawiamy.
- Któraś z nich przyszła dzisiaj? - Tak, wszystkie.
- Możemy się im przyjrzeć? - Śmiało.
- Nie zabierasz ich. - Będą w dobrych rękach.
Wiesz co? Możesz dać mi adres tego umarlaka?
Wyślę jego rodzinie kwiaty, aby podziękować za rujnowanie mojego interesu.
Panie Runyon, lepiej niech się pan modli aby nic na tych gitarach nie łączyło cię z ofiarą,
bo możemy któregoś dnia dobić targu.
Wracajcie do hotelu się przespać. Koncert zaczyna się o 10:00. Proszę,
bądźcie tu o 8:00 i proszę o przysługę pokażcie się trzeźwe, dobra?
Możesz nie mówić do nas jak do dzieci?
Gus, masz chwilkę?
Masz do mnie jakiś interes ? Bo... w przeciwnym razie będę spadał.
Zgubiłeś guzik?
- Taa. Dlaczego pytasz? - Myślę, że mogłem go znaleźć.
- Zrób mi przysługę, nie ruszaj się? - To graniczy z nękaniem.
Wiesz co? Nie przeginaj.
Sprawdźmy... wybacz.
Dokładnie pasuje do twojej koszuli.
- Chcesz mi wyjaśnić jak skończył na zwłokach? - Może spadł na niego?
Zadaj sobie pytanie, dlaczego miałbym zabić na ulicy obcego faceta?
- Po co? - Nie wiem, Gus. Może dlatego, że promował zespół,
a ty promujesz swój zespół dokładnie obok drzwi, przy których znaleźliśmy go martwego?
Jeśli masz zamiar aresztować mnie za zabicie go, to zakończmy to.
W przeciwnym razie, postaram się podpisać kontrakt mojego życia
i byłbym wdzięczny za trochę spokoju.
Założę się, że gdybyś tylko mógł wyciągnąłbyś coś od każdego kogo spotkasz.
Możesz iść.
Przyjemniaczek.
Wiesz, że nie musisz mi w tym pomagać.
Jestem ci to winny za pomoc przy łucznictwie.
Te odciski są sprzeczne ze sposobem trzymania gitary.
- Jesteś znawcą? - Spójrz na to.
Tylko w ten sposób można zostawić te odciski.
- Zobacz czy znajdziemy jakiś nabłonek. - Jasne.
Daj mi znać kiedy coś znajdziesz.
- O co z tym wszystkim chodzi? - Nie wiem.
Chciał zobaczyć gitary.
Krew z kurtki ofiary, okazuje się pochodzić od kobiety.
- Więc to wyklucza Patricka. - I Gusa Drood – na razie.
Może ta próbka coś nam powie.
Chcesz zobaczyć The Rough Sects?
Porównałem odciski naszego gościa od safari, z odciskami ze strzały.
Nie pasują. Ma wiele motywów.
Niestety, nie mamy na niego nic.
- Nie, słuchaj, muszę kończyć. - Rick to nie nasz człowiek.
W porządku. Więc na razie jesteśmy w plecy 0:2.
- Nie zliczam punktów. - Co teraz zrobimy?
Zacznijmy od początku. Omówmy to.
Jedyny dowód jaki możemy powiązać z mordercą, to częściowy odcisk na strzale.
Dobra, odkąd Rick jest czysty, jest oczywiste, że mówił prawdę.
Może Carlo zatrzymał łuk i strzałę po wyprawie.
To znaczy... ...że był trafiony z własnego łuku, swoją strzałą.
Ok, nowy kierunek. Jeśli Carlo miał łuk i strzałę,
- Gdzie je trzymał? - Na pewno gdzieś w swoim domu.
Zapomnij o notesiku. Każdy kto miał dostęp do domu może być podejrzanym.
Z Peru wrócił zaledwie kilka dni temu, tak samo łuk i strzała.
- Wszystko przemawia za tym, że szukamy kogoś kto był na przyjęciu. - Zgadza się.
No, moje odciski nie będą pasować. Obiecuję.
Wierzę ci. Za to nie ufam reszcie gości.
Na przyjęcie zaproszonych było co najmniej kilkaset osób.
A czyjaś odpowiedź brzmi "morderstwo". Jak dowiemy się, kto jest znaczący?
Aby się dowiedzieć, najpierw musimy poznać skąd w domu zostały zabrane łuk i strzała.
Łuk był pokryty preparatem na bazie acetonu.
Spakuję detektory par.
Sztuka jest rozkoszą wyobraźni.
George Jean Nathan, cytat, który lubi Frankie.
I zdaje się pasować do stylu Carla.
Mozaika przedstawia nagą kobietę.
Skupiony na detalach... bierze kawałki,
łączy je razem tworząc całość.
Brzmi jak dzień z życia kryminologa.
Czy my tak nie robimy? Łączymy ze sobą kawałki?
Ale ty wolisz patrzeć na duże obrazki, prawda?
- Sprzęt Carla z Peru. - Niezbyt przejął się ukryciem tego, prawda?
Reakcja na środek ze strzały. To stąd została zabrana broń.
Ale spójrzcie na to, detektor par wykrył kolejną substancję.
Inną niż ta ze strzały. Położenie każe mi sądzić, że zostawił ją morderca.
To nie wszystko co zostawił.
Rodzi to nowe pytania.
- Czym jest tajemnicza substancja? - Nie wspominając o tym, kto zostawił odcisk?
I najważniejsze z nich...
jak ktoś wyszedł przy setkach ludzi z łukiem i strzałą...
niezauważony?
Dobra wiadomość, odciski ze stołu pasują do tych ze strzały.
Zła wiadomość, nie wiemy do kogo należą.
Jeszcze nie. Może to nam w czymś pomoże.
- Musimy pogadać z twoim zespołem. - Będziesz musiał poczekać.
Drood, koniec przedstawienia. Koniec przedstawienia. Wyłącz to.
- O co chodzi Gus? - O nic, to tylko policja rujnuje nasze kariery.
- Zawsze używasz tego paska do gitary? - Nigdy nie grałam bez niego.
Mogę spojrzeć?
Dzięki.
- Co to jest? - Zamierzam zeskanować twoją dłoń.
Zobacz czy pasuję do odcisku dłoni z narzędzia zbrodni.
- Co ci się stało w rękę? - Skaleczyła się.
- Jesteś małomówna? - Skaleczyłam się. Co z tego?
Musi być ciężko grać dwudźwięki.
Prawa ręka.
Czy nabłonek z gitary nie należał do kobiety?
Tak, ale nie pasował do krwi z kurtki ofiary.
Co oznacza, że ktoś inny użył gitary Stephanie aby zabić Gideona.
Inna kobieta.
- Paskudna wysypka. - Dostałam czymś w oczy.
Może gazem pieprzowym? Zamierzam zeskanować także i ciebie.
- Właśnie przygotowujemy się do wielkiego interesu. - Odsuń się Drood.
Prawa ręka.
Użyłaś gitary Stephanie do zabicia Gideona Epp, zgadza się?
Wyszliśmy z klubu,
miałyśmy próby do 3.00 w nocy.
- To wielki stres. Gus... - Nie, nie, nie, nie.
- Daj spokój, nie mieszaj mnie w to. - Niech ktoś inny mówi, proszę.
Daj spokój. Nie odchodź, nie odchodź. To chwilowa komplikacja.
Tylko chwilowa. Zaraz zaczniemy od nowa. Proszę.
Wyszliśmy z klubu, a on zakrywał nasze plakaty.
Hej. Hej! Co robisz do cholery?
Zaczęłam zdzierać jego plakaty. Chciał mnie powstrzymać.
Steph opryskała go.
Następnie została zraniona.
A ja straciłam panowanie.
Odejdźcie.
Dlaczego pokryłyście go klejem?
One nie wiedziały o kleju.
Rączki Gus. Rączki.
No dalej.
Cała praca na nic!
Włożyłem wiele pieniędzy aby dostać ich podpis, a one to schrzaniły.
- Ty sukinsynu! - Spokojnie, spokojnie.
Naprawdę wiesz jak podpuszczać ludzi panie Drood, prawda?
Klej który wylałeś na twarz umierającego faceta,
to manipulacja. - Daj spokój. - Może nawet narzędzie zbrodni.
- Pójdziesz siedzieć kolego. - Dalej. Wstawaj.
- Sienna, Cassie i... - Mirabella.
Carlo nadaje nowe znaczenie terminowi "miłośnik sztuki".
To była zbrodnia z namiętnością, a on miał wszystko co potrzeba.
Carlo cię oszukiwał, prawda? Był w tym dobry.
Grając swoją rolę. Powodował, że ludzie mu ufali.
Uprawiał jogging ze Sienną.
Upolował jaguara dla Cassie. A dla Mirabelli,
wydał przyjęcie. - Nie, rzekomo było dla mnie.
- Przynajmniej tak myślałem. - W twojej mozaice, nie ujawniłeś jej tożsamości,
ale Carlo dokładnie wiedział kim była.
Byłem dla niego obcym.
Carlo. Dokąd idziesz? Ludzie chcą pogadać o mojej pracy.
Wyszedł z Mirabellą jakby była jego trofeum.
- Jakbym w ogóle nie istniał. - Tak było. Impreza nie była dla ciebie James.
Dlatego nikt nie zauważył kiedy wyszedłeś. Z łukiem i strzałą.
Była więcej niż modelką, prawda?
Przed Mirabellą, byłem tylko fotografem, z trudem zarabiającym na życie.
Ale w dzień, kiedy sfotografowałem Mirabellę, Stałem się artystą.
Nadała sens mojej pracy. Nagle Carlo Franchetti umieszcza moje mozaiki na ścianach.
- Coś znaczę. - Rozgłos, pieniądze, władza,
wszystko w zasięgu ręki. - Wtedy Mirabella, twoja muza,
powinna się w tobie zakochać. Baśń skończona.
Ale tak się nie stało. Wszystko to były sztuczki Carla, aby uwieść Mirabellę.
Więc wyrównałeś rachunki.
Sprawił, że uwierzyłem w siebie.
Ale Mirabella była tylko zdobyczą. Goście byli rekwizytami.
A ja żartem.
Nikt tam nie był dla mojej sztuki.
Ja byłam.
- Przepraszam za spóźnienie. - W porządku. Zamówiłam ci piwo. - Dzięki.
- Więc... o co chodzi? - Jest coś, co może cię zainteresować.
Jazz. Cały ja.
Chciałbym podziękować pani Carol Williams z Chicago, nasz wyjątkowy gość.
Daj spokój. Robisz sobie żarty?
- Skąd wiedziałaś, że on gra? - Domyśliłam się.
Po sposobie w jaki trzymał basówkę w laboratorium wiedziałam, że zna się na gitarach,
wiedziałam też, że ma stałe spotkania w środy.
To mógł być psychoanalityk albo joga, ale wybrałam opcję z muzyką.
Jestem pod wrażeniem.
Może nie znasz go tak dobrze jak myślałeś.
www.tvsubtitles.net